Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

Ιωάννης Καποδίστριας


Σαν σήμερα, πριν από 187 χρόνια, δολοφονήθηκε από χέρι ελληνικό ίσως ο σπουδαιότερος δημόσιος άνθρωπος αυτού του τόπου. Με σπάνιες ικανότητες και με αδαμάντινη ψυχή. Ποτέ δεν τον ξέχασα στη ζωή μου και πάντα αποτελεί πυξίδα και σημείο αναφοράς όσον αφορά τη συμπεριφορά σε αυτό που αποκαλούμε "δημόσιος βίος".

Δυστυχώς όμως, ήταν σαν να περπατούσε σε άλλον πλανήτη. Επειδή στη ζωή δεν μπορούμε να προσεγγίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις χωρίς συνεκτίμηση των τρεχουσών συνθηκών. Χωρίς να βλέπουμε, να μελετούμε και να κατανοούμε τον περίγυρο, τις περιβάλλουσες συνθήκες και τη γενικότερη ατμόσφαιρα του τόπου και του χρόνου δράσης τους.

Έτσι και με τον Κυβερνήτη.

Ήταν αυτό που λέμε "πολύ μπροστά" από την εποχή του. Και όχι μόνο απέτυχε αλλά δολοφονήθηκε κιόλας. Είναι λίγο περίεργο πώς αυτός, ο υπουργός των εξωτερικών του Τσάρου, με τόσο μεγάλη και ευρεία διπλωματική δράση, δεν κατάφερε να διαβλέψει τις αντιξοότητες της αποστολής του στην Ελλάδα. Κι όμως.

Τα είχε καταφέρει τέλεια στην Ελβετία. "Γιατί όχι και στην Ελλάδα;", ίσως αναρωτήθηκε. Και ήλθε ως απλός εργάτης. Και διήγαγε -όσο έζησε- τον δημόσιο βίο του ως απλός πολίτης. Αλλά τελικά απέτυχε γιατί σκόνταψε σε όλα εκείνα που ακολούθησαν -και ακολουθούν μέχρι σήμερα. Η ιστορία μάλλον δικαίωσε τραγικά την αποτυχία του. Εξάλλου, το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται...


Δεν υπάρχουν σχόλια: