Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Η χώρα των ρουφιάνων

Μετά τον πόλεμο, στην Ελλάδα οι δωσίλογοι και οι ρουφιάνοι, οι συνεργάτες των Γερμανών, σε κάθε επίπεδο, είτε έμμεσα είτε άμεσα, δεν δικάστηκαν. Δεν πλήρωσαν για τα εγκλήματά τους απέναντι στον απλό, πολύ κόσμο. Συνέχισαν να υπάρχουν και μάλιστα να κυβερνάνε αυτόν τον τόπο, έχοντας δημιουργήσει δίκτυα και κυκλώματα ήδη από την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά. Στη Γαλλία και αλλού δικάστηκαν και φυλακίστηκαν. Κάποιες φορές εκτελέστηκαν κιόλας. Εδώ δεν έγινε τίποτα. Δεν τους άγγιξε κανένας. Ίσα-ίσα που ανέλαβαν καίρια πόστα.

Εδώ ο πατέρας Ράλλης έγινε πρωθυπουργός της Κατοχής και, μετά από σαράντα χρόνια, έγινε πρωθυπουργός και ο γιος του, που στο μεταξύ είχε διατελέσει δια βίου υπουργός. Αντίστοιχα παραδείγματα είναι οι οικογένειες Έβερτ, Παπανδρέου, Μητσοτάκη, Λυκουρέζου και άλλες -όχι μόνο πολιτικών, με την στενή έννοια της λέξης-, που παρέδωσαν από γενιά σε γενιά την κληρονομιά του σκοτεινού και ύποπτου παρελθόντος τους.

Όλοι αυτοί είναι υπεύθυνοι για το χάλι του τόπου, για την απόλυτη έλλειψη οργάνωσης, δικαιοσύνης και αξιοκρατίας, για την ανυπαρξία πολιτισμού που θα εξύψωνε το πνεύμα και το ήθος των ανθρώπων. Όλοι αυτοί επέλεξαν να διαιωνίσουν έναν έξωθεν επιβαλλόμενο εμφύλιο πόλεμο προκειμένου να εφαρμόσουν το τόσο πετυχημένο δόγμα "διαίρει και βασίλευε" και να γεύονται τους κόπους του απλού λαού. Όλοι αυτοί είναι αποβράσματα του ανθρώπινου είδους που επιπλέουν στο βόρβορο, που αποτελείται από τους ίδιους, και επιβάλλουν τις γραμμές τους. Όλοι αυτοί είναι υπεύθυνοι -μαζί με τα ταπεινότερα ένστικτα που ξυπνάνε και συντηρούν μέσα σε κάθε άνθρωπο, που νομίζει πως μπορεί εύκολα να γίνει σαν κι αυτούς αρκεί να γίνει ο χειροκροτητής τους. Και έτσι να γευτεί λίγη από την αίγλη τους.

Έτσι ήταν όμως πάντα τα πράγματα. Αυτή είναι η ιστορία του ανθρώπινου είδους. Να κολυμπάει στα περιττώματα της σκοτεινής πλευράς του και να τρέφεται από αυτά. Κάποιες φορές μασάει κανένα κουκούτσι -που δεν έχει καταφέρει να το αλέσει στην κρεατομηχανή του- και σπάει μερικά δόντια. Αλλά το φτύνει και συνεχίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: