Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Περί τρέχουσας πολιτικής...


Απέχω πλέον συνειδητά από κάθε πολιτική τοποθέτηση, έκφραση ή σχολιασμό. Μέχρι πριν από κάποιον καιρό εξέφραζα ανοιχτά τις όποιες θέσεις μου. Πάντα με διάθεση κριτική και προσπαθώντας να κρατώ μια απόσταση από τον πυρήνα των πραγμάτων -αφού πρώτα τον είχα προσεγγίσει και επισκεφθεί με τον όποιο δυνατό τρόπο.

Η αποχή αυτή είναι συνειδητή γιατί θεωρώ ότι ο τόπος και οι κάτοικοί του διατελούν εν πλήρει συγχύσει. Για ακόμη μια φορά στην ιστορία τους είναι αδύνατο να μην σκέφτονται αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό τους και να μην ομφαλοσκοπούν. Το όραμά τους, μέσα σε αυτόν τον Αρμαγεδδώνα που έχει κατακλύσει ολόκληρη την ανθρωπότητα, είναι η επιστροφή στις "παλιές, καλές μέρες" και στα καταναλωτικά επίπεδα του φαύλου παρελθόντος. Αναρωτιούνται "πότε θα ξαναγυρίσει η αγοραστική τους δύναμη στα παλιά επίπεδα".

Φυσικά και έχω τις θέσεις μου επί όλων των θεμάτων, με πλήρες σκεπτικό και μετά από πολλή και επίπονη σκέψη, αλλά δεν αφορούν παρά μόνο ελάχιστους ανθρώπους γύρω μου. Μετρημένους στα δάχτυλα του ενός -όντως- χεριού. Οι υπόλοιποι δεν με αφορούν. Ας τρέχουν πια οι όψιμοι "επαναστάτες", αυτοί που ανακάλυψαν τα τελευταία δέκα χρόνια ότι πάμε κατά τον γκρεμό, να γεμίζουν δρόμους και να ανεμίζουν παντιέρα ρόσα ή μπλου ή νέρο ή ό,τι άλλο χρώμα θέλουν.

Πληρώνω βαρύ τίμημα κι εγώ αυτά τα χρόνια σε όλα τα επίπεδα. Ένα τίμημα που όμως φροντίζω να μην το σηκώνω επαναστατικό ή πατριωτικό λάβαρο. Προσπαθώ να καταλάβω ολοένα και περισσότερο, ολοένα και καλύτερα, τους βαθύτερους λόγους για τους οποίους βρισκόμαστε σε αυτήν την κατάσταση -αν και ήμουν σίγουρος ήδη από το 1993 ότι εδώ ακριβώς θα καταλήγαμε, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Ας πούμε ότι ήμουν πιο έξυπνος, πιο διορατικός, και γι' αυτό και πιο προνοητικός. Δεν φταίω γι' αυτό. Όσο κι αν το φώναζα από το πάλκο, που μου έδινε πολλή δύναμη και λόγο ισχυρό. Κανείς δεν άκουγε. Οι φίλοι μου έπαιρναν διακοποδάνεια και καινούργια αυτοκίνητα. Τους καληνύχτισα νωρίς γιατί με είπανε γραφικό, φοβικό και κινδυνολόγο. Δεν υπήρχε γυρισμός. Το τι πιστεύω ότι υπάρχει σήμερα είναι δικό μου θέμα.

Καλύτερα να σωπαίνω. Και να εκφράζομαι για οτιδήποτε άλλο πέραν αυτών.

Ας τραβήξει ο καθένας το δρόμο του με την όποια αγωγή, παιδεία, μόρφωση, κρίση, προίκα και σωφροσύνη του. Κανείς δεν είναι μεσσίας κανενός. Δεν υπάρχουν μεσσίες. Και η ζωή δεν είναι πάντα Ο Κήπος του Προφήτη.

Καλύτερα να σωπαίνω. 

Άλλο ένα τραγούδι των υπέροχων POLL, που ταιριάζει απόλυτα εδώ.

  

Δεν υπάρχουν σχόλια: