Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Η βλακεία γύρω μου


Γαμώτο. Πόσο μεγάλη βλακεία υπάρχει στον κόσμο γύρω μου. Πόση ηλιθιότητα και ανεπάρκεια. Πώς άγονται και φέρονται από το ένα άκρο στο άλλο χωρίς κανενός είδους περίσκεψη και εμβάθυνση... Θα μου πεις, έτσι δεν έκαναν και πριν από δυο χιλιάδες χρόνια -έστω κι αν η ιστορία μπορεί να ήταν φανταστική; Τη μια μέρα τον αποκαλούσαν βασιλιά και σωτήρα και την επόμενη "Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν!" -Τι 'χες, Γιάννη; -Τι 'χα πάντα! όπως λέει και η λαϊκή σοφία.

Και είναι και αυτή η ρουφιάνα η επιστήμη τής Πληροφορικής, που, ενώ αποτελεί το απόλυτο εργαλείο στα χέρια τής ανθρωπότητας, όταν πέφτει στα χέρια απαίδευτων ανθρώπων, τους διαλύει ακόμη περισσότερο από ό,τι ήταν, τους αποσυνθέτει, τους εξωθεί στον παραλογισμό, στον ναρκισσισμό, και -πολύ συχνά, όπως καταγράφεται-, μέχρι και στο έγκλημα -μεταφορικό και κυριολεκτικό. Το θέμα είναι πως οι καθημερινές τεχνολογικές εφαρμογές αυτής τής επιστήμης πρέπει να πέσουν στα χέρια τών ανθρώπων για να αποφέρουν το κόστος των τεράστιων επενδύσεων σε νέες τεχνολογίες και εφαρμογές από τις οποίες θα προκύψει η εξέλιξη -λίγο φαύλος κύκλος δηλαδή αλλά, προς το παρόν, δεν φαίνεται να γίνεται αλλιώς.

Στα χέρια τών ανθρώπων -που, στην απόλυτη και συντριπτική τους πλειονότητα, δεν έχουν καμιά επαφή με την έννοια τού "μέτρου"- οι εφαρμογές αυτές αναδεικνύουν μόνο την βλακεία τών κατόχων τους. Το αποδεικνύει η καθημερινή εικόνα όλων τών ανθρώπων σε ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη: σκυμμένοι τις περισσότερες ώρες πάνω σε ένα κινητό τηλέφωνο, ένα τάμπλετ, ή οτιδήποτε άλλο τους προσφέρει τις γνωστές υπηρεσίες. Και το χειρότερο είναι πως ούτε διαβάζουν, ούτε ενημερώνονται σε δεύτερο ή τρίτο επίπεδο ώστε να καταφέρουν να λειτουργήσουν συνδυαστικά και να αναπτύξουν κριτική άποψη, ούτε βλέπουν πράγματα στα οποία δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση όλα τα προηγούμενα χρόνια, ούτε καν παρακολουθούν κινηματογράφο ή οτιδήποτε άλλο σχετικό και δημιουργικό... Όχι. Απλώς σαχλαμαρίζουν και χάνουν το χρόνο και την ενέργειά τους. Μια πλήρης και απόλυτη ανοησία. Σαλιαρίζουν μεταξύ τους, λένε ανούσια πράγματα μόνο και μόνο για να νιώσουν την ηδονή τής μέθεξης με την νέα τεχνολογία. Αυτοφωτογραφίζουν το ατροφικό Εγώ τους ή συσσωρεύουν και προβάλλουν ένα πλήθος φωτογραφιών από τη ζωή τους -ευτυχώς όχι από τη στιγμή κατά την οποία απολαμβάνουν την "ανάγκη" τους. Μια αναίσθητη βλακεία. Βλακεία με άποψη μάλιστα -όπως έλεγε και ο Κάρολος Κουν.

Δεν ξεμπλέκουμε εύκολα με δαύτους. Έχουν στα χέρια τους όλο το σύστημα που τροφοδοτεί, ταΐζει και πληρώνει όλον τον κόσμο στις δουλειές όπου εργάζεται και στο οποίο ο κόσμος αυτός αναγκάστηκε να ενδώσει. Και αφέθηκε απόλυτα και με κλειστά μάτια σε υποσχέσεις που έδειχναν να ικανοποιούν τις προσδοκίες του. Και στο τέλος ο κόσμος έφτασε στο ταμείο -με την οικονομική "κρίση'.

Τα είχε προειπεί εδώ και δεκαετίες -και τα είχε εισαγάγει μάλιστα- εκείνο το απόλυτο όργανο τής κενότητας και τής α-νοησίας. Ο Άντι Γουόρχολ, που τον εξύψωσαν και στο επίπεδο τού καλλιτέχνη. Ποιον; Τον κύριο Η-αισθητική-τής-σαγιονάρας-με-λαχανί-γκοφρέ-περιτύλιγμα-και-ροζ-κορδελίτσα. Τον παρακολούθησα αρκετά στη ζωή μου από πολύ νωρίς μόνο και μόνο επειδή διαισθανόμουν πως κάτι μεγάλο "παιζόταν" από πίσω. Βλέπεις, υπήρχαν πολλά (πολλά όμως) φράγκα γύρω του και αυτό καθιστούσε την όλη υπόθεση άκρως γαργαλιστική αλλά και ύποπτη. Κάτι σαν εκείνον τον άλλο, τον Τζεφ Κουνς -άλλη μεγάλη απάτη...

Η ζωή τελικά έγινε όπως την περιέγραψε ο Γουόρχολ. Και, όχι, μην βιαστείτε. Δεν ήταν ούτε προφήτης, ούτε "έβλεπε μακριά". Απλώς έλεγε αυτά που εξυπηρετούσαν τα αφεντικά του. Και είχε προθερμάνει τον φούρνο ήδη από την δεκαετία τού '60. Εκεί μέσα βράζει σήμερα όλη αυτή η βλακεία.


*Το βίντεο προέρχεται από την σελίδα https://www.youtube.com/channel/UCcKMpOdTtX-0UmKFBzJeIew.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: