Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Λαός και "λαϊκός"


"… Και για να εξηγηθούμε,
όταν λέω κάτι λαϊκό
δεν το εννοώ και για τον Λαό.
Κατά σύμπτωση, ο Λαός κάθε άλλο παρά λαϊκός είναι.
Τα μπουζούκια, οι μπαγλαμάδες και οι ζουρνάδες
είναι η συνήθεια του.
Εμένα μ' ενδιαφέρουν εκείνες οι λίγες,
οι μοναδικές του στιγμές,
που ζει
-χωρίς καλά-καλά να καταλαβαίνει-
την αλήθεια του.
Είναι οι στιγμές που είναι σκέτα άνθρωπος,
χωρίς τη βία του Χρόνου,
χωρίς την αγωνία του Χώρου,
   χωρίς τη φθορά της Τάξης του…"  
                                                                                                                                        (Μάνος Χατζιδάκις) 

Δεν θα μπορούσε να ειπωθεί καλύτερα, βαθύτερα και ουσιαστικότερα. Φέροντας αποδεδειγμένες αλήθειες από την Θεωρία της Σχετικότητας -αφού οριοθετεί τον Λαό εντός των ορίων του Χρόνου και του Χώρου ενώ το λαϊκό πέρα από αυτά- καταφέρνει να συγκεράσει, να γεφυρώσει την πανάρχαια ύπαρξη τού είδους μας στον Κόσμο με την προαιώνια Αλήθεια που σιγά-σιγά προσεγγίζεται και αγγίζεται. Θα έλθει μια μέρα -ίσως όχι μόνο σε θεωρητικό επίπεδο- που όλα αυτά θα γίνουν Ένα. Και τότε ο Λαός θα ενωθεί με το λαϊκό και θα βαδίσουν μαζί στον Άπειρο Χρόνο και στον Άπειρο Χώρο. Χωρίς φθορά. Χωρίς Τάξεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: