Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Τους είδα όλους


Τους είδα όλους
Σαν αστέρια μαζεμένα όλα στην ίδια γωνιά τ’ ουρανού
Να γυρεύουν έναν ήλιο για να στριφογυρίσουν γύρω του
Να αφουγκράζονται ένα φίλο για να νιώσουν το χτύπο του

Στα σκοτεινά παράθυρα ξεπροβάλλουν οι άγγελοι
Για μυριοστή φορά, ντυμένοι στ’ άσπρα

Τους είδα όλους
Κοιμισμένες καταιγίδες σαν πέπλα στη γη
Να τινάζουν βροχές και ποτάμια απ’ τους ώμους των δένδρων
Να χαϊδεύουν το γέλιο για ν’ ανθίσει στα χείλη τους

Τους είδα όλους
Στις ξέρες, στις ράχες, στις σπηλιές της νυχτιάς
Στ' ατελείωτα βράδια μιας τρελής ξενιτιάς
Ξιπασμένα γελούσαν, ποντικοί βρωμεροί

3 σχόλια:

Lila Lilak είπε...

πήγες..

Giorgos Velentzas είπε...

Θα ήταν αδύνατον να γινόταν αλλιώς...

Lila Lilak είπε...

Το ξέρω.. κι έτσι έπρεπε να γίνει..