Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Το Κόκκινο και το Μαύρο



Όσες ώρες ξεθώριαζαν τα χρώματα του κόσμου
στεκόμουν κρατώντας ακόμα στα χέρια μου τον κουβά και το πινέλο
που έσταζαν ζεστό κόκκινο και μαύρο από τα χρόνια.

Οι τοίχοι έτρεχαν ποτάμι από πάνω μέχρι κάτω
ξερνώντας συνέχεια φρεσκοπερασμένο, πηχτό χρώμα
και ταυτόχρονα πιτσίλιζαν το πρόσωπό μου αδίστακτα και προκλητικά.
Το ποτάμι της μπογιάς είχε αρχίσει να πλημμυρίζει τα πόδια μου
και να κατηφορίζει ορμητικό στην πλαγιά
-τρέχοντας να συναντήσει όσους ανέβαιναν ξοπίσω μου.

Πέρασα την ανάστροφη του χεριού μου πάνω απ' το μέτωπο
σκουπίζοντας τον ιδρώτα μετά την τόση προσπάθεια.
Χοντρές όξινες σταγόνες έσταξαν. 
Βούτηξαν στο κόκκινο και το ξάνοιξαν σε ροζ
ενώ ταυτόχρονα απείλησαν την σκοτεινιά του μαύρου.
Αυτό όμως δεν έγινε γκρι - δεν μπορούσε. 
Αυτό το μαύρο δεν μπορεί ποτέ να γίνει γκρι.

Ήταν πια μάταιο να περιμένω.
Το χρώμα δεν θα έπιανε ποτέ στον τοίχο
και -συνεπώς- δεν θα στέγνωνε ποτέ.
Ο τοίχος δεν θα αποκτούσε το χρώμα που ήθελα.

Σήκωσα τον κουβά και με δύναμη τον εκσφενδόνισα πάνω στον τοίχο
μαζί με όσο χρώμα είχε απομείνει μέσα του.
Τα σύρματα που τον κρατούσαν ζωντανό και ακλόνητο στη θέση του
τραντάχτηκαν και έλιωσαν από την ορμητική και καυτή μπογιά.

Μετά προχώρησα προς το μέρος του 
και πέρασα από μέσα του.
Μισόν αιώνα ακριβώς 
από τη νύχτα της κινέζικης γέννησής μου.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

MADE IN...

Επειδή ποτέ τίποτα δεν τελείωσε και καμιά υπόθεση δεν έκλεισε οριστικά

Επειδή ο επεκτατισμός και η αρπακτικότητα των μοναρχών, τυράννων και δικτατόρων δεν γνώρισε ποτέ όρια στην ιστορία του κόσμου -ακόμη κι όταν ήταν περιβεβλημένη με τον μανδύα της κάθε μορφής "φώτισης", "εκδημοκρατισμού" ή "προστασίας" των λαών όλου του κόσμου


Επειδή κάθε οργανισμός, όσο κι αν φάει, κάποια στιγμή χωνεύει, αφοδεύει και αναζητά απεγνωσμένα νέα τροφή για να την ξαναφάει, να την ξαναχωνέψει, να την ξανααφοδεύσει και να ξαναπεινάσει


Επειδή ποτέ δεν μάθαμε εμείς "εδώ έξω" τι και γιατί πραγματικά έγινε με την on-air (ζωντανή μετάδοση από την τηλεόραση) δολοφονία του Lee H. Osvald (κατηγορούμενου ως δολοφόνου του Προέδρου John. F. Kennedy) από κάποιον νονό της νύχτας (που τελικά πέθανε στη φυλακή από καρκίνο, πριν εκτελεστεί)


Επειδή το όνομα της CIA έχει αναμιχθεί και στην δολοφονία του Robert Kennedy


Επειδή σχεδόν όλα τα "επικίνδυνα" για την "διεθνή τάξη" έντονα πολιτικοποιημένα άτομα που έζησαν και έδρασαν σε περιοχές της αμερικανικής ηπείρου (Βόρεια και Νότια -και όχι μόνο) είτε προσβάλλονται από καρκίνο είτε φεύγουν από "παράξενες" δολοφονίες


Επειδή ποτέ δεν μάθαμε ποιος και γιατί έστησε το "Σκάνδαλο Watergate", αφού, πριν από λίγο καιρό, ανώτατος Αμερικανός αξιωματούχος εκείνης της εποχής δήλωσε πως ο Nixon εξωθήθηκε σε παραίτηση μέσω του σκανδάλου που έστησε η CIA επειδή δεν συναινούσε στην σχεδιαζόμενη διχοτόμηση της Κύπρου


Επειδή ποτέ δεν μάθαμε γιατί πραγματικά ανετράπη ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος από τον Δημήτριο Ιωαννίδη τον Νοέμβριο του 1973, τη στιγμή που προετοίμαζε εκλογές με πρόσκληση συμμετοχής όλων των πολιτικών δυνάμεων της εποχής (κάποιοι ψιθυρίζουν πως ο Παπαδόπουλος "αρνήθηκε" την παραχώρηση της Κύπρου στους Τούρκους, ενώ αποδεδειγμένα ο Νικόλαος Μακαρέζος είχε προσωπικά μεταβεί στο Παρίσι για να πείσει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά εκείνος -επειδή προφανώς γνώριζε τα ευρύτερα σχέδια της CIA για το νησί αλλά και για τις προσωπικές του φιλοδοξίες και την υστεροφημία του- αρνήθηκε την συμμετοχή του στις σχεδιαζόμενες για τον Φεβρουάριο του 1974 εκλογές, προβάλλοντας μια σειρά αστείων προϋποθέσεων που ήταν αδύνατο να ικανοποιηθούν)


Επειδή ποτέ δεν μάθαμε πώς και γιατί πραγματικά σκοτώθηκε ο Αλέκος Παναγούλης και ποιος ήθελε το στόμα του κλειστό για πάντα   

Επειδή εκείνος ο ανεκδιήγητος George W. Bush, όταν αποδείχθηκε πως το Ιράκ δεν διέθετε τον οπλισμό εξαιτίας του οποίου υποτίθεται πως είχαν επέμβει ισοπεδωτικά οι ΗΠΑ στη χώρα, ξεπέρασε το γεγονός ως "ασήμαντη λεπτομέρεια"


Επειδή είναι αδιανόητη η απόλυτη επιβολή στην τεράστια περιοχή της Μέσης Ανατολής ενός κρατιδίου (Ισραήλ) έκτασης μόλις 21.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (η Ελλάς έχει χερσαία έκταση 132.000 τετρ. χλμ., η Τουρκία 784.000 τετρ. χλμ.) και πληθυσμού 8,5 εκατομμυρίων (η Τουρκία έχει σχεδόν 80 εκατομμύρια) χωρίς την στήριξη κάποιας "μυστικής" τεράστιας δύναμης


Επειδή ποτέ δεν μάθαμε γιατί "αυτοκτόνησε" ο σχεδιαστής δικτύου και υπεύθυνος τεχνολογίας της Vodafone Κώστας Τσαλικίδης (βλέπε

http://www.tovima.gr/vimagazino/views/article/?aid=461146

Επειδή έτυχε εκείνη την εποχή να μεταφράσω με εντολή "απόλυτης εχεμύθειας" και μέσα σε αδιανόητα πιεστικά χρονικά περιθώρια αρκετές σελίδες από την κατάθεση του  Γιώργου Κορωνιά (τότε Διευθύνοντα Συμβούλου της Vodafone -κατηγορούμενης για τις υποκλοπές) στην Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών και να διαπιστώσω πάρα πολλά "σκοτεινά" σημεία που παρέμειναν εσαεί αδιευκρίνιστα, ενώ η υπόθεση δείχνει να έκλεισε για πάντα, αφού ακούστηκε η εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών αρκετών ξένων χωρών καθώς και του ντόπιου συστήματος διαπλοκής

Επειδή ποτέ δεν μάθαμε τι ήξερε ο Σωκράτης Γκιόλιας και γιατί έφυγε τόσο νέος

Επειδή κοινό χαρακτηριστικό όλων των ανωτέρω περιπτώσεων είναι η απόλυτη αποσιώπηση που επακολούθησε τα γεγονότα (υπόθεση Kennedy, φάκελος Κύπρου, Καραμανλής, Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, τον Saddam Hussein τον "σιώπησαν" για πάντα με τον γνωστό τρόπο, αυτοκτονίες και δολοφονίες που δεν εξιχνιάστηκαν ποτέ, κ.λπ.)

Επειδή οι σκιτσογράφοι του Charlie Hebdo είχαν δεχθεί προειδοποιήσεις (από ποιούς αλήθεια;) για τις δημοσιεύσεις τους αλλά εκείνοι επέλεξαν να συνεχίσουν


Επειδή ποτέ δεν θα μάθουμε ποιοι βρίσκονταν κάτω από τις μαύρες ολόσωμες φόρμες των "τζιχαντιστών" δολοφόνων στο Παρίσι που έδρασαν τόσο "άνετα" και "ανεμπόδιστα"


Επειδή όλα αυτά είναι ελάχιστα μόνο από όσα συνέβησαν, συμβαίνουν και θα συμβούν...


Επειδή αυτός ο κατάλογος δεν έχει και δεν θα έχει τέλος...


Επειδή...

Επειδή...

Επειδή...


Στην περίπτωσή μας, βέβαια, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Τώρα δεν επρόκειτο απλώς για θέμα ζωνών οικονομικής και πολιτικής επιρροής ή για την απαλλαγή από κάποιους "ενοχλητικούς". Εδώ είχε ξεσπάσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος με υπεύθυνη πάλι την Γερμανία, που για τρίτη φορά μέσα σε εκατό χρόνια, ξεπέρασε τα όρια, παρασυρόμενη από τα αρνητικά και υπεροπτικά χαρακτηριστικά της φυλής της. 

Η κοινή αντιμετώπισή της από ΗΠΑ-Ρωσία προετοιμαζόταν εδώ και τουλάχιστον δυο χρόνια. Οι συμφωνίες είχαν γίνει. Ο κόσμος είχε μοιραστεί ξανά. Η Κύπρος ανοίγει την αγκαλιά της στην Ρωσία (ελλιμενισμός ρωσικού στόλου και χρήση στρατιωτικών βάσεων στο νησί από τους Ρώσους), ενώ η Ουκρανία παραμένει τομέας αποκλειστικής δράσης των Ρώσων (βλέπε παρέμβαση Ν. Κοτζιά -υποστηρικτική προς την Ρωσία και ενάντια προς την ήδη ληφθείσα απόφαση της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης για συνέχιση και αύξηση των σκληρών μέτρων κατά της Ρωσίας). Ταυτόχρονα, στο θέμα της Ουκρανίας διακρίνουμε την πλήρη και ουσιαστική απουσία των ΗΠΑ, πέραν κάποιων "ανακοινώσεων" περί μέτρων, εμπάργκο, κ.λπ. (που μπορεί να ελήφθησαν αλλά σε μια χώρα που ενεργειακά κρατά στο χέρι της ολόκληρη την Ευρώπη, τα όποια μέτρα είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ανενεργά). 

Είχε έλθει η ώρα πλέον αμφότερες οι υπερδυνάμεις να κοντύνουν τα πόδια της Γερμανίας, η οποία έθετε σε ουσιαστικό κίνδυνο την ισορροπία οικονομικών δυνάμεων -και κατά συνέπεια εξουσιών- στην Ευρώπη, τη στιγμή που η Κίνα καραδοκούσε, έχοντας στην κατοχή της πολλά ευρωπαϊκά ομόλογα, που, στην πρώτη σοβαρή κρίση του ευρώ (π.χ. έξοδος κάποιας χώρας από την ευρωζώνη), θα τα εκμεταλλευόταν για να εισβάλλει κυριολεκτικά στην Ευρώπη και να την αλώσει. Οι ΗΠΑ θα έμεναν έκθετες, χωρίς ανάχωμα, ενώ η Ρωσία θα είχε πλαγιοκοπηθεί χωρίς επιστροφή. 

Το ντόπιο φιλογερμανικό-υποτακτικό ελληνικό πολιτικό σύστημα εκτοπίσθηκε γιατί το μόνο που έκανε ήταν να υποκλίνεται μπροστά στο ευρωπαϊκό γκέτο και να σέρνεται πίσω του, ενώ ο εξισορροπιστικός ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ και εξασφαλίσθηκε η ανοχή της Ρωσίας. Όλα πλέον έπαιρναν τον δρόμο τους. Το ελληνικό κατεστημένο της διαπλοκής έχει θορυβηθεί αρκετά γιατί βλέπει την επερχόμενη αναδιανομή εξουσιών και πλούτου. Η 100% μεταστροφή των Ευρωπαίων ηγετών μετά το πρόσφατο γεύμα στο Στρασβούργο (ΠΟΙΟΣ άραγε να τηλεφώνησε ΚΑΙ σε αυτούς εκείνη την ώρα;;;), σε συνδυασμό με το ξαφνικό άνοιγμα της αγκάλης από τον Schauble προς την νέα ελληνική κυβέρνηση, νομίζω πως οδηγούν στην μόνη εξήγηση: MADE IN USA. 

Η Ελλάδα είχε ταυτόχρονα την τύχη να ευνοηθεί και από το γεγονός ότι η Τουρκία έχει σηκώσει πολύ ψηλά το κεφάλι της στην περιοχή και οι ΗΠΑ δεν την εμπιστεύονται, αφού η ισλαμική άνοιξη που οι ίδιες έστησαν δείχνει να γύρισε μπούμερανγκ εναντίον τους. Δεν δείχνει να τους βγήκε. Έπρεπε να στραφούν σε πιο σίγουρες συμμαχίες. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Ρωσία. Όσο κι αν τελευταία εμφανίζονται σημάδια προσέγγισης με την Τουρκία, οι δυο χώρες έχουν βαρύτατο ιστορικό παρελθόν και παραμένουν προαιώνιοι εχθροί κατά βάθος.

Όχι πως η αλλαγή φρουράς, από την Γερμανία στις ΗΠΑ, σημαίνει πως η χώρα θα αποκτήσει φωνή, ανεξαρτησία, κ.λπ., κ.λπ. Ο βίος και η πολιτεία όμως της Γερμανίας, μετά από δυο -μάλλον τρεις- παγκόσμιους πολέμους είναι γνωστός. Επέφερε πάντα την καταστροφή του κόσμου. Από αυτήν την άποψη, η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο.

Η παραδοσιακή σύμμαχος της Ελλάδας, η Γαλλία, είχε από καιρού απολέσει την υπερηφάνεια και την δύναμή της, αφού είχε προσδεθεί άνευ όρων πίσω από το άρμα της ηγεμονεύουσας Γερμανίας με τους δυο ακατονόμαστους τελευταίους προέδρους της -που έδρασαν όπως ο Στρατάρχης Πετέν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο- αλλά και με έναν παραδοσιακά προοδευτικό λαό να έχει χάσει κάθε ίχνος αντιδραστικότητας. Αυτή τη φορά όμως δεν υπήρξε ένας Στρατηγός Ντε Γκολ, που αντιτάχθηκε ΜΟΝΟΣ του στην φιλοναζιστική κυβέρνηση της πατρίδας του και οργάνωσε την γαλλική αντίσταση...

Η Ελλάδα έδειξε να έχει τη δυναμική να αναπτύξει αυτόν τον αντιστασιακό-αντιγερμανικό πυρήνα αυτά τα χρόνια. Τα ποσοστά αυξάνονταν. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ σχεδόν ανοιχτά και η χώρα έχει σήμερα τουλάχιστον την ευκαιρία να αποκτήσει ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα, που, σε πρώτη φάση, θα μπορούσε να την οδηγήσει σε κάποια ανάκαμψη, εξασφαλίζοντας πόρους για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και διαφυγή από την κινούμενη άμμο στην οποία την οδήγησαν οι γνωστοί υπεύθυνοι τις τελευταίες δεκαετίες.