Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2019

Το πιο ωραίο της ζωής μου ταξείδιον IV - Μια μέρα μόνο


Και -ως δια μαγείας- η ψυχανάλυση έλυσε τον γόρδιο δεσμό ως άλλος Αλέξανδρος. Μια μέρα μόνο
κράτησε ο Αρμαγεδδώνας. Και μετά έληξε. Ο ύπνος υπήρξε πάντα ο απόλυτος σύντροφος της ανάλυσης όλα αυτά τα χρόνια. (Φυσικά, εννοείται πως η ζωή μου μού δίνει την δυνατότητα/πολυτέλεια να την ρυθμίζω κατα το δοκούν. Αλλά δεν μου χαρίστηκε. Το πάλεψα και το έφτιαξα ακριβώς για να μπορώ να έχω αυτές τις πολυτέλειες.)

Η επόμενη μέρα -η χθεσινή- με βρήκε ελαφρύ φτερό καβάλα σ' ένα σύννεφο να ατενίζω τον γαλάζιο ουρανό που λατρεύω.

Σήμερα πια τα έχω ξεχάσει όλα. Η δουλειά έγινε μόνη της. Όπως πάντα.
 

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

Το πιο ωραίο της ζωής μου ταξείδιον ΙΙΙ - Μια πολύ άγρια ψυχανάλυση


Πολύ άγρια μέρα η σημερινή. Η συνάντηση με τον γιατρό μου ήταν από τις πιο δύσκολες που θυμάμαι όλα αυτά τα δέκα χρόνια. Ήδη από το πρωί, όταν ξεκίναγα από το σπίτι, ήμουν άσχημα. Ανακατευόταν το μυαλό μου και ολόκληρο το είναι μου και ζαλιζόμουν. Εδώ πατούσα, εκεί βρισκόμουνα. Το μισάωρο της συνάντησης ήταν ελεγχόμενο. Αλλά όταν βγήκα.. άρχισαν τα πολύ δύσκολα. Ήταν τρομακτικά δύσκολο να κρατηθώ σε πνευματική ισορροπία. Ήλθα στο σπίτι και άρχισα να παίρνω μισό-μισό χάπι. Είμαι στο ενάμισι περίπου και δεν νιώθω ακόμη ούτε λίγη γαλήνη. Πιστεύω πως σιγά-σιγά θα έλθει. Προσπαθώ να δουλέψω αλλά δεν μπορώ. Έβαλα να ακούσω την Ρυθμολογία (ως "αντίδοτο") αλλά την έβγαλα αμέσως. Έβαλα να δω τον Lauda να μιλάει με εκείνο τον καθησυχαστικό για εμένα τρόπο του και δεν άντεξα ούτε κι εκείνον. Σκέφτηκα να καταγράψω όλα όσα μου συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο. Και ήλθα εδώ. Πού θα πάει; Θα ηρεμήσω. Υπομονή. "Κάνε λιγάκι υπομονή", που έλεγα και στον γιατρό, μιλώντας του για αυτό το σπάνιο τραγούδι του Τσιτσάνη και εξηγώντας του τι σημαίνει για εμένα σε αυτή τη στιγμή μου αυτή η φράση. Πού θα πάει... θα περάσει. Είχα ραντεβού και με την παθολόγο το απόγευμα. Το παζάρευα μέσα μου για καμιά-δυο ώρες. Τελικά της τηλεφώνησα και ακύρωσα το ραντεβού. Της είπα την αλήθεια, πως είχα μια πολύ άγρια ψυχανάλυση το πρωί. Είχα δίκιο που την εμπιστεύθηκα. Η αντίδρασή της ήταν άμεση και γεμάτη σεβασμό και κατανόηση. "Ωχ, σας καταλαβαίνω. Όχι, όχι. Μην πιεστείτε". Να 'ναι καλά... Με άφησε ελεύθερο να αποφασίσω. Τελικά κανονίσαμε να βρεθούμε την επόμενη εβδομάδα. Σα να νιώθω κάάάτι να βελτιώνεται μέσα μου... Δεν ξέρω. Θα δείξει. Από την αρχή που ένιωσα τόσο βαριά ήξερα πως η σημερινή δόση -για την πρώτη, την άμεση αντιμετώπιση- θα ήταν δύο ολόκληρα χάπια. Δεν τα πήρα και τα δύο μαζί. Προτίμησα μισό-μισό κάθε τέταρτο-εικοσάλεπτο. Καλύτερα. Δεν ήθελα να σοκάρω τον οργανισμό μου.

Αναρωτιέμαι -ακόμη και φωναχτά όταν βρίσκομαι στον γιατρό. "Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου; Γιατί σκάβω συνέχεια και τόσο βαθιά;" Απλώς γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Νιώθω πως αυτός είναι ο δρόμος μου. Για να "καθαρίσω". Για να εξηγήσω, να καταλάβω, να "τακτοποιηθώ" και για να βρω ποιος υπήρξα και ποιος είμαι σήμερα.

Ένας τεράστιος και ανείπωτος λυγμός φουσκώνει διαρκώς μέσα μου από το πρωί.

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2019

Άνδρος 2019. "Ξεφιξάρισα".



Μια λέξη και μόνο είναι αρκετή έτσι ώστε η περίοδος της Άνδρου του 2019 να καταγραφεί στην πορεία της ζωής μου. Ή αλλιώς: "Οι δεκατρείς ημέρες που άλλαξαν τον κόσμο (μου)".

Η φωτογραφία τραβήχτηκε τη νύχτα της 11ης Αυγούστου από το μπαλκόνι της Άνδρου. Με την Nikon Coolpix B700. Χωρίς τρίποδα.

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2019

Στο Άγνωστο


Χώρο και σεβασμό στο Άγνωστο. 
Σ' αυτό και σ' εκείνο που δεν κατάλαβα και που δεν ένιωσα.


 


 





















 

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Κόσμος 2019 - Πώς να προχωρήσεις και πώς να επικοινωνήσεις;







Βία

Ο έρωτας και ο πόλεμος είναι γεμάτοι βία και ανοησία. Η βία τους είναι αδυσώπητη, τυφλή και αμφίπλευρη, ενώ η ανοησία τους απόλυτη και παντελώς αδιεξοδική. Γι' αυτό και -στην ουσία- είναι και οι δύο άχρηστοι για τον άνθρωπο. Μόνο πίσω τον πηγαίνουν. Αιώνες, χιλιετηρίδες. Στην αυγή του Κόσμου, τότε που όλα ήταν αποτέλεσμα βίας. Τον ξανακάνουν κάθε φορά αγρίμι που κυβερνιέται μόνο από τα ένστικτα. Απλώς παλιότερα φορούσε προβιά ή χλαμύδα ενώ σήμερα φόρεμα και κοστούμι.

Τόσο ο έρωτας όσο και ο πόλεμος επιδεικνύουν τη βία σε όλες τις φάσεις τους. Από τον σχεδιασμό και την έμπνευση, όπου επιθυμούν διακαώς την "κατάκτηση" του άλλου, μέχρι την τελική αντιπαράθεση και επικράτηση πάνω σε ένα κρεβάτι ή στο πεδίο της μάχης.

Η ζωή είναι συνυφασμένη και με τους δύο. Δεν νοείται ζωή χωρίς έρωτα και χωρίς πόλεμο. Δηλαδή, δεν νοείται ζωή χωρίς βία. Αυτό ο άνθρωπος δεν μπορεί να το αντιλαμβάνεται πάντα και τελικά να το αποδεχθεί. Πάντα στην φαντασία του βασιλεύει ένας "χαμένος παράδεισος". Εκεί όπου πιστεύει πως κάποτε ζούσε ή εκεί όπου θα 'ηθελε να βρεθεί κάποια μέρα.

Αυτό όμως δεν θα συμβεί ποτέ. Όπως εμφανίσθηκε μέσα στη βία, έτσι θα εξαφανισθεί κιόλας, θα χαθεί μαζί της. Διαπιστώνοντας κάθε φορά πόσο ανίκανος υπήρξε και εξακολουθεί να είναι για να ανατρέψει αυτήν την κατασκευαστική προδιαγραφή.

Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019

Από το Διαδίκτυο των Πραγμάτων στο Διαδίκτυο των Σκέψεων

(από την ηλεκτρονική έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών)

Νομίζω είναι το πιο συναρπαστικό και συγκλονιστικό πράγμα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Νομίζω πως η ανθρωπότητα πλέον οδεύει προς πραγματικά άλλες κατευθύνσεις. Στοχεύει στο Όλο. (Πέρα από τους όποιους -απολύτως βάσιμους- ενδοιασμούς περί ηθικής δεοντολογίας, απόλυτου ελέγχου των ανθρώπινων εγκεφάλων και κάθε αυτοτελούς, ανεξάρτητης και μεμονωμένης ενέργειας και πρωτοβουλίας. Όλα μπορούν να συζητηθούν και να τεθούν επί τάπητος.)


Αρχίζει να ανατέλλει η εποχή του Διαδικτύου των Πραγμάτων, όταν όλες οι μηχανές και τα αντικείμενα, τόσο τα σταθερά όσο και τα κινούμενα, θα είναι «έξυπνα» και θα επικοινωνούν μεταξύ τους πίσω από την πλάτη των ανθρώπων. Η τεχνητή νοημοσύνη και η ανάπτυξη των δικτύων πέμπτης γενιάς (5G) είναι οι δύο βασικές τεχνολογίες που ωθούν τις εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση.

Όμως μερικοί επιστήμονες έχουν ήδη αρχίσει να οραματίζονται και να εργάζονται για να υλοποιήσουν κάτι ακόμη πιο τολμηρό, το Διαδίκτυο των Σκέψεων, μια εποχή όπου θα υπάρχουν διεπαφές ανθρωπίνου εγκεφάλου-υπολογιστικού νέφους (human brain/cloud interfaces). Αυτό θα δώσει στους ανθρώπους -μέσω της σκέψης και μόνο- άμεση πρόσβαση τόσο στις σκέψεις των άλλων, όσο και στον τεράστιο όγκο δεδομένων των μηχανών.

Φανταστείτε ένα μέλλον όπου ο καθένας θα μπορεί με το μυαλό του να έρχεται σε προσωπική επαφή με όλη τη γνώση του κόσμου - τουλάχιστον όση θα βρίσκεται αποθηκευμένη σε ψηφιακή μορφή. Θα αρκεί να σκέπτεται κάτι ή να θέτει ένα ερώτημα με τη σκέψη του και η απάντηση θα έρχεται αμέσως μέσα στο μυαλό του και όχι σε κάποια οθόνη, όπως σήμερα που πρέπει μέσω κάποιας ηλεκτρονικής συσκευής να θέτει το ερώτημα στη μηχανή αναζήτησης της Google. Οι τηλεπικοινωνίες, η εκπαίδευση, η εργασία, ο ίδιος ο κόσμος όπως τον ξέρουμε σήμερα, θα μεταμορφωθεί ριζικά με μια τέτοια τεχνολογία.

Μια διεθνής ομάδα ερευνητών (από ΗΠΑ, Καναδά, Ρωσία και Αυστραλία), με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, παρουσίασε το όραμα της στο περιοδικό "Frontiers in Neuroscience" (Σύνορα στη Νευροεπιστήμη), προβλέποντας ότι είναι εφικτό να γίνει πραγματικότητα μέσα στον 21ο αιώνα, χάρη στην εκθετική πρόοδο σε πολλά πεδία, όπως η νανοτεχνολογία, η νανοϊατρική, η τεχνητή νοημοσύνη και η επιστήμη των υπολογιστών. Είναι θέμα χρόνου, όπως λένε, να συνδεθούν σε πραγματικό χρόνο. τα ανθρώπινα εγκεφαλικά κύτταρα με τα τεράστια δίκτυα του υπολογιστικού νέφους.

Το όραμα μιας τέτοιας διεπαφής εγκεφάλου-νέφους είχε αρχικά ο φουτουριστής μηχανικός και συγγραφέας Ρέι Κουρτσγουέιλ, ο οποίος πρότεινε ότι νευρωνικά νανορομπότ θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να συνδέσουν το βιολογικό νεοφλοιό του ανθρωπίνου εγκεφάλου με το συνθετικό «νεοφλοιό» του υπολογιστικού νέφους. Με τον τρόπο αυτό, υποστήριξε, θα είναι δυνατός ο άμεσος έλεγχος των σημάτων από και προς τα εγκεφαλικά κύτταρα.

Ο ερευνητής δρ Ρόμπερτ Φρέιτας του Ινστιτούτου Μοριακής Παραγωγής στην Καλιφόρνια πιστεύει ότι «τέτοιες συσκευές νανορομπότ θα κυκλοφορούν μέσα στα ανθρώπινα αιμοφόρα αγγεία, θα διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και θα αυτοεγκαθίστανται ανάμεσα ή μέσα στα εγκεφαλικά κύτταρα. Στη συνέχεια θα μεταδίδουν ασύρματα κωδικοποιημένες πληροφορίες προς και από ένα δίκτυο υπερυπολογιστών συνδεδεμένων στο ‘νέφος', επιτυγχάνοντας έτσι σε πραγματικό χρόνο την παρακολούθηση του εγκεφάλου και την άντληση δεδομένων».

Αν ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία τύπου «Μάτριξ», είναι γιατί όντως θυμίζει κάτι τέτοιο. Οι άνθρωποι θα μπορούν να «ανεβάζουν» πληροφορίες στο Δίκτυο και να «κατεβάζουν» ό,τι θέλουν από αυτό - και όλα αυτά μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

«Ένα ανθρώπινο σύστημα διεπαφής εγκεφάλου-νέφους μέσω νευρωνανορομποτικής θα επιτρέψει στους ανθρώπους να έχουν άμεση πρόσβαση σε όλη τη συσσωρευμένη ανθρώπινη γνώση που βρίσκεται στο ‘νέφος', πράγμα που θα αναβαθμίσει σημαντικά τις ανθρώπινες ικανότητες μάθησης και νοημοσύνης», σύμφωνα με τον ερευνητή δρα Νούνο Μάρτινς του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ.

Παγκόσμιος υπερ-εγκέφαλος και συλλογική σκέψη

Το επόμενο λογικό βήμα θα είναι η δημιουργία ενός ενιαίου παγκόσμιου υπερ-εγκεφάλου, που θα διασυνδέει τα επιμέρους δίκτυα των εγκεφάλων και των «έξυπνων» μηχανών. Όταν αυτό γίνει, τότε η ατομική ανθρώπινη σκέψη θα έχει μετατραπεί σε συλλογική. Το ανθρώπινο μυαλό δεν θα είναι πια μια ατομική φυλακή ή ένα ατομικό καταφύγιο, με ό,τι καλό ή κακό μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο.

Αν και δεν είναι ιδιαίτερα εξελιγμένο προς το παρόν, ένα πειραματικό σύστημα ανθρώπινου εγκεφαλικού δικτύου (BrainNet) έχει ήδη δοκιμασθεί, επιτρέποντας την ανταλλαγή πληροφοριών μέσω της σκέψης και του «νέφους» ανάμεσα σε ατομικούς εγκεφάλους.

«Με την ανάπτυξη της νευρωνανορομποτικής τεχνολογίας, οραματιζόμαστε τη μελλοντική δημιουργία υπερ-εγκεφάλων που θα μπορούν να αξιοποιήσουν σε πραγματικό χρόνο τις σκέψεις και τη νοητική δύναμη του οποιουδήποτε αριθμού ανθρώπων και μηχανών. Αυτή η διαμοιρασμένη γνωστική λειτουργία θα φέρει επανάσταση στη δημοκρατία, θα βελτιώσει την ενσυναίσθηση και τελικά θα ενοποιήσει πολιτισμικά τις διαφορετικές ανθρώπινες ομάδες σε μια αληθινά παγκόσμια κοινωνία», ανέφερε ο Μάρτινς.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διεθνούς επιστημονικής ομάδας, ήδη οι σημερινοί υπερυπολογιστές διαθέτουν ταχύτητες επεξεργασίας ικανές να διαχειριστούν τους αναγκαίους τεράστιους όγκους νευρωνικών και ψηφιακών δεδομένων, πολύ περισσότερο που κάθε χρόνο κάνουν την εμφάνιση τους ολοένα ισχυρότεροι υπερυπολογιστές.

Η μεταφορά νευρωνικών (εγκεφαλικών) δεδομένων από και προς τους υπερυπολογιστές στο «νέφος» πιθανότατα θα αποτελέσει μεγαλύτερη δυσκολία, με αυξημένο κίνδυνο για «μποτιλιάρισμα». «Η πρόκληση αφορά όχι μόνο να βρεθεί το εύρος ζώνης για μια τέτοια παγκόσμια μεταφορά δεδομένων, αλλά επίσης να καταστεί εφικτή η ανταλλαγή δεδομένων με τους νευρώνες μέσω μικροσκοπικών συσκευών ενσωματωμένων βαθιά μέσα στον εγκέφαλο», δήλωσε ο Μάρτινς.

Μια λύση που προτείνουν οι ερευνητές, είναι η χρήση μαγνητοηλεκτρικών σωματιδίων που θα ενισχύουν αποτελεσματικά την επικοινωνία ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα (τους νευρώνες) και το υπολογιστικό «νέφος». Αυτά τα νανοσωματίδια έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε ζωντανά ποντίκια για να ‘ζευγαρωθούν' εξωτερικά μαγνητικά πεδία με νευρωνικά ηλεκτρικά πεδία, έτσι ώστε η ενίσχυση των μαγνητικών σημάτων να οδηγεί σε τροποποίηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας των νευρώνων. Ο Μάρτινς πιστεύει ότι «αυτό μπορεί να δουλέψει και αντίστροφα: τα ηλεκτρικά σήματα που παράγονται από τους νευρώνες και τα νανορομπότ, θα μπορούν να ενισχυθούν μέσω των μαγνητοηλεκτρικών σωματιδίων, πράγμα που θα επιτρέψει την ανίχνευση των σημάτων έξω από το κρανίο».

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημιουργία διεπαφών ανθρωπίνου εγκεφάλου-υπολογιστικού νέφους θα είναι με ποιο τρόπο αυτά τα νανοσωματίδια και τα νανορομπότ θα εισαχθούν με ασφάλεια στον εγκέφαλο μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Οι ερευνητές δήλωσαν πάντως αισιόδοξοι ότι, παρά τις τεχνικές δυσκολίες, «ένα Διαδίκτυο των Σκέψεων θα έχει γίνει πραγματικότητα έως το τέλος του αιώνα μας».

Φυσικά δεν χρειάζεται να έχει διαβάσει κανείς δυστοπική επιστημονική φαντασία για να αντιληφθεί ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί κάλλιστα να έχει και σκοτεινές πλευρές για την ανθρωπότητα…